Hypochondria is bovengemiddeld geïnteresseerd in ziektebeelden, met een grote voorkeur voor terminale ziekten. Haar kennis is niet honderd procent maar dat compenseert ze graag met uitgebreid internetspeurwerk.Ik ken Hypochondria al vanaf mijn negende. In dat jaar stierf mijn vader aan een hartinfarct. Hypochondria overtuigde mij ervan dat de steken in mijn hartstreek, mijn hartkloppingen en kortademigheid hét bewijs waren dat ik als negenjarige ook aan een hartkwaal leed. Ze wilde best toegeven dat deze symptomen ook door hyperventilatie konden komen, maar mijn vader was aan zijn hart doodgegaan, dus hoeveel bewijs had ik nu eigenlijk nodig?!Omdat ik maar geen hartstilstand kreeg, ging ik langzaamaan steeds meer in het hyperventilatie idee geloven. Dus moest Hypo op zoek naar een nieuwe ziekte. Die had ze snel gevonden: kanker, want daar had je lekker veel variaties van, kon je door je hele lijf krijgen en het is soms nog terminaal ook.Ik leefde een aantal jaren in Hypo’s K-greep: andere mensen hadden buikgriep, hoofd- of rugpijn, ik had een ongeneeslijk vorm van darmkanker, een hersentumor en een inoperabel gezwel aan mijn ruggengraat.Toen kreeg ik een beroerte.En die maakte Hypochondria van de ene op de andere dag werkloos. Want met al haar ziekelijke gefantaseer, was dit nooit bij haar opgekomen; een ernstige aandoening, met serieuze symptomen waar ik ook nog dood aan had kunnen gaan. Jaren lang bleef ze stil. En maakte ik me – afgezien van de eerste weken na mijn infarct, toen ik nog rekening hield met een herhaling – totaal geen medische zorgen meer.Dat had deels te maken met de plaats van het infarct; mijn beroerte had (o.a.) het deel van mijn hersenen dat emoties reguleert beschadigd. Maar het kwam ook doordat ik inzag dat ik me jarenlang druk had gemaakt over allemaal ziektes die ik nìet kreeg, terwijl ik werd getroffen door iets waar ik zelfs nog nooit aan had gedacht.Tegenwoordig heb ik soms even een kleine terugval waarbij Hypo haar sadistische trucjes weer even op me los laat.Maar het is geen vergelijk met de macht die ze vroeger over me had. En dat weten we allebei!

Onderstaand stripje verbeeld hoe Hypochondria onlangs toch nog even toesloeg.

bij de huisarts

even later thuis

bij de echoscopiste